Delfts Blauw

Leven, leiden – lijden – leven

10 april 2019

1961- Ik dobber rond in het warme water in de baarmoeder. Ik voel me niet altijd veilig en ervaar regelmatig schokken in mijn energie. Mag ik of Wil ik hier zijn ? Wat ga ik doen, ga ik dit ontvangen of mijn leven zelf lijden, leiden en leven ?

Mijn eerste herinneringen komen pas later, ik ben op pad naar mijn oude buurman (rechts van ons – 8 huizen verder). Ik ga niet naar de kleuterschool, ik vind dat niet leuk. Bij hem mag ik door zijn huis lopen, met alles spelen wat er is. Hij luistert naar mijn verhalen, maar heeft ook zelf veel te vertellen. Samen door zijn huis lopen vertelt hij mij zijn leven aan de hand van de boeken, de stoelen, de schilderijen. Maar ook over het prachtige delftsblauw serviesgoed om mee te spelen in de zandbak. Wat heb ik genoten om bij deze man aan tafel te schuiven, te praten en te lachen.

Ik sleep het Delfsblauw nog steeds in mijn leven mee. Het voelt veilig en vertrouwd.

Dit is een intieme kijk op mijn eerste opzet van een verhaal, deels fictief deels autobiografie. Op dit moment zit in in Schrijfretraite, geweldige ervaring om te onderzoeken of ik naast de gave van het Spreken ook de gave van het Schrijven kan gaan gebruiken.

Straalangst

25 maart 2016 Dit mocht ik ontvangen:

Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn,
Onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis
Waar we het alle bangst voor zijn!

We vragen ons af: Wie ben ik dat ik briljant,
Buitengewoon aantrekkelijk, getalenteerd of geweldig zou zijn?
Maar waarom eigenlijk niet?
Dat je je kleiner voordoet dan je bent,
Komt de wereld niet ten goede.
Er is niets verheffends aan je kleiner voor te doen dan je bent
Opdat de mensen om je heen zich vooral niet onzeker gaan voelen.

We zijn geboren om onze luister uit te dragen, niet slechts in
Enkelen van ons, maar in ons allemaal.
Als wij ons licht laten schijnen,
Geven we anderen onbewust toestemming om dat ook te doen.
Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst,
Bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen

Van Marianne Williamson, A Return To Love: Reflections on the Principles of A Course in Miracles, Harper Collins, 1992. Hoofdstuk 7, deel 3 (Pg. 190-191).

Slim & Stout

trouw blijven aan eigen dromen en het leven leiden waarvoor je geboren bent

Ik schrijf deze simpele zin op, zittend in Le Marche – Italie, op grote afstand van Nederland, op afstand van veel zaken, afleiding, irritatie, humor, werkdruk, verwachtingen, eisen, die je eigenlijk (onbewust) weg houden bij wie je werkelijk bent of wilt of kunt zijn.

Wat ik 5 jaar gelezen schreef,

ik voel wie ik ben

Ik weet waar ik naar toe ga

Ik doe wat ik belangrijk vind

ERVAREN  wie je bent, dus

ervaren wat ik hier te doen hebt op deze aarde, uitzoeken het leven waarvoor ik geboren ben, erkennen wat de ander in mij raakt behoort bij mij, de gebeurtenissen omarmen elke dag opnieuw, elke dag een ervaring / les / openbaring, elke ontmoeting een herkenning van voelen wie ik ben. Dit proces wil ik graag delen en anderen laten ervaren en inspireren.

ik ben Slim en Stout,

Slim&Stout is een concept voor mensen, teams en organisaties die er voor open staan om zich te laten prikkelen en het onderste uit de kan willen halen. Onze inbreng hierbij is het aan elkaar knopen van hoofd, handen en hart (zowel op individueel als organisatieniveau), waarna beter gefunctioneerd kan worden.

lees meer op www.slimenstout.nl